کاشت، بی برداشت فایده‌ای ندارد

زندگی چیز ساده‌ای نیست؛ انسان نمی‌تواند حتی برای یک آن غفلت کند. زندگی به کشاورزی می‌ماند؛ کشاورز اول می‌کارد، بعد مراقبت می‌کند، بعد برداشت می‌کند؛ در اصطلاح کشاورزی، این را می‌گویند «کِشت، داشت و برداشت». زندگی هم این‌گونه است، سه مرحله دارد؛ انسان باید دقت کند و برنامه‌ریزی داشته باشد، باید از آن‌چه می‌کارد مراقبت کند تا بتواند از آن کمال استفاده را ببرد. همان‌طور که کشاورز در مرحله‌ی داشت از محصولش مراقبت می‌کند و در مرحله‌ی برداشت از آن بهره می‌برد، انسان هم باید در زندگی برداشت کند، اگر بنا باشد فقط بکارد و مراقبت کند، فایده‌ای ندارد؛ باید از آن‌چه کاشته‌ای استفاده کنی.

تعابیر دیگری هم می‌توان به کار برد؛ زندگی به رانندگی هم شبیه است؛ راننده اگر آنی غفلت کند، ممکن است سر یک پیچ سقوط کند؛ بنابراین نباید حتی لحظه‌ای را غفلت کنیم، باید مرتب زندگی را زیر نظر داشته باشیم، خطرها را بررسی کنیم و مراقب باشیم؛ آن‌ها که در زندگی مشکل پیدا می‌کنند، سر پیچ‌های زندگی غفلت کرده‌اند.